<< Waarom pleiten voor gemeenschappelijk wonen in de logica van sociale huisvesting? […]

Zoals Gemeenschappelijk wonen voor vele doelgroepen interessant kan zijn, zo ook voor mensen met een bescheiden budget die nu de weg vinden naar hun individuele woonst als sociale huurders. Niet iedereen zal interesse hebben, maar er is een behoorlijk draagvlak. Verschillende studies in binnen- en buitenland wijzen uit dat 25 à 33% van de totale bevolking interesse heeft voor gemeenschappelijk wonen. We nemen aan dat het bij de doelgroep sociale huisvesting om een even groot potentieel gaat. Voor zij die voor deze formule willen kiezen moet er een aanbod zijn. >>

Samenhuizen vzw, B (in: ‘Nota gemeenschappelijk wonen, sociale huisvesting en welzijn’, resultaat van de Rondetafels Samenhuizen en Sociale Huisvesting, 2015)

*****

<< Vanuit hun rol als volkshuisvesters, hun ervaring als ontwikkelaars en hun plaats aan de tafel van gemeenten kunnen corporaties veel [betekenen] voor initiatieven […] die vaak bestaan uit mensen zonder ervaring in projectontwikkeling en collectief beheer. Bestaande ervaring met collectieve woonvormen, bijvoorbeeld CW [Centraal Wonen = cohousing en co-wonen] groepen, kan ingezet worden om nieuwe initiatieven te helpen hun intenties te concretiseren en te komen tot een realistisch plan, gelijkend aan de rol die professionele procesbegeleiders vaak spelen bij CPO projecten [Collectief Particulier Opdrachtgeverschap, door burgers].

[…] corporaties [hebben] als huisvestingsontwikkelaars ook veel technische en organisatorische kennis in huis die initiatieven kunnen helpen in hun ontwikkelingstraject. Advies en begeleiding moet echter wel goed afgestemd worden met de doelstellingen van een initiatief: wanneer een zekere mate van eigenaarschap over het ontwikkelingsproces geaspireerd wordt is het goed te beseffen dat advies en begeleiding niet over moet slaan in inmenging. >>

Vivien Butot, NL (in: ‘Collectieve woonvormen Een onderzoek naar de praktijk van collectieve woonvormen: van drijfveren van initiatiefnemers tot maatschappelijke relevantie en mogelijkheden voor externe samenwerking’, In opdracht van de coalitie van corporaties in de regio Arnhem Nijmegen, 2017

*****

<< It is generally seen that the responsibility for the tens and hundreds of thousands of those with special housing needs should largely remain a question for the city as a whole […]. What is being explored are the possibilities for new partnerships and synergies. This could mean for example, combining the qualities achieved by self-organized groups: innovative, user-specific, flexible, communicative and attractive new housing typologies, with the resources of larger social institutions that have access to land and subsidies and can develop quantities of dwellings.

Community-led housing is already contributing to the mix of housing development and ownership structures, and can further help to maintain or strengthen the social mix in neighborhoods. Private, non-profit oriented housing projects, including new cooperatives and Mietshäuser Syndikat initiatives, recommend themselves as they contribute to housing diversity. Importantly, these participatory projects help to work against land and property speculation, thus contributing to the common good, meaning a long-term, affordable and inclusive housing provision. >>

Michael Lafond, architect, city planner, cohousing activist, id22 Berlin, D (‘More Cooperation for more Inclusive Housing’, chapter of ‘CoHousing Inclusive – Self-organized, community-led housing for all’, by Michael Lafond & Larisa Tsvetkova, ID22: Institute for creative sustainability, 2017)

*****

<< Tout seul, s’il n’y avait pas le logement social à coté, ils n’auraient pas pu faire leur projet. Je sais pas si ils en sont complètement conscients tous, il y’en a qui en sont conscients, mais aujourd’hui leur coopérative, ce n’est pas viable si il n’y a pas un bailleur social qui les accompagne. Parce que la ville vend le terrain bien moins cher quand c’est du logement social. […]

Et que du coup, elle ne vend pas le terrain très peu cher à un groupe d’habitant qui peut être va se planter. […] Donc, le bailleur social a dit : ” Si le groupe se plante, moi je construis quand même tous les logements et je vends quand même tous les logements.” Cette garantie là, elle est hyper importante. Le bailleur social, je pense qu’il est indissociable de la coopérative. >>

Marine Morain architecte du Village Vertical, Lyon, France (dans : ‘Logement social et habitat groupé : Le cas du Village Vertical à Villeurbanne et du projet ‘Wohnen Mit Uns’ à Vienne (Autriche)’, projet de fin d’études de Zoé Le Mouel, 2012)

*****

<< While cooperation among CoHousing initiatives and municipalities, city housing companies and social agencies are largely unknown in many cities, an overview of existing and emerging pilot projects in Europe offers a range of success stories. These projects put innovative, inclusive solutions into practice by combining experimental, participatory, community housing strategies with the resources and opportunities of larger housing stakeholders.

Even though the potentials are obvious, municipalities and their housing companies still do not offer enough support to seriously encourage more of these cooperations. Where an objective is a provision of housing for diverse urban populations, a common-good, non-profit orientation could help coordinate the various urban actors. In this way, not only short-term, but also log-term housing solutions can be developed to finally provide adequate amounts of accessible, sustainable housing. >>

Michael Lafond, architect, city planner, cohousing activist, id22 Berlin, D (‘More Cooperation for more Inclusive Housing’, chapter of ‘CoHousing Inclusive – Self-organized, community-led housing for all’, by Michael Lafond & Larisa Tsvetkova, ID22: Institute for creative sustainability, 2017)

*****

<< De toegevoegde waarde [van gemeenschappelijk wonen] voor de sociale woonactoren (Huisvestingsmaatschappij, Verhuurkantoor, …),

Aanbodzijde : 

– dankzij het verantwoordelijkheidsbesef verminderen de beheerszorgen en zodoende de kosten

– minder huurachterstallen door groepsdynamiek / sociale controle en proactieve aanpak

– verbeterde leefbaarheid (bij bewoning)

– na beperkte periode van investeren, kan voor lange termijn return verwacht worden, ook kostenbesparend […]

– mogelijkheid stimuleren van de verhuisbeweging / mobiliteit naar aangepaste woning (in functie van rationele bezetting) >>

Samenhuizen vzw, B (in: ‘Nota gemeenschappelijk wonen, sociale huisvesting en welzijn’, resultaat van de Rondetafels Samenhuizen en Sociale Huisvesting, 2015)

*****

<< De bewoners waren heel nauw betrokken bij de ontwerpfase. Ze zaten vanaf dag één met elkaar rond de tafel. Je ziet een enorme cohesie ontstaan, nog voordat de eerste steen is gelegd. […] Stel je voor dat je hetzelfde kan bereiken in sociale huisvestingsprojecten, waar mensen ook nauw samenleven. >>

William Riche, architect bij architectenbureau Bogdan & Van Broeck, over Cohousing Bijgaarden, Gent, B (in: ‘Het grootste cohousing-project van België: ontdek Bijgaardehof’, artikel in ‘Triodos’ website, door Maria Groot, 2019)

*****

<< As far as co-housing is concerned, moving from niche product to instrument of housing policy needs better evidence for politicians before deciding whether to mainstream cohousing. […] The first step of this process would be to provide experimental spaces for cohousing projects that aimed at social inclusion and/or neighbourly impacts beyond the residents’ own lifestyle group and to employ a gender perspective. The city could take action in three areas: […]

– It could make public subsidies conditional on verifiable contributions to housing the less affluent and the poor, embedding shared spaces for social services open to the surrounding neighbourhoods and (in new neighbourhoods) provision of small commercial spaces and workspaces.

– It could require a gender and diversity analysis of the expected effects of co-housing and other housing projects on the population of surrounding neighbourhoods.

– It could commission research into strategies to prevent new projects and neighbourhoods from becoming ‘social islands’. >>

Christiane Droste, Berlin, D (in: ‚German co-housing: an opportunity for

municipalities to foster socially inclusive urban development?’, article in Urban Research & Practice, 2015)

*****

<< … volgens sommige respondenten [bestaan er] wel kansen om sociale inclusie te creëren voor maatschappelijk kwetsbare doelgroepen binnen cohousing. Eerst moet echter de (sociale) huurmarkt meer gestimuleerd worden vanuit de overheid om mensen in armoede, eenoudergezinnen en andere doelgroepen een kans te geven op cohousing. Er moet binnen cohousing ondersteuning bestaan om doelgroepen te begeleiden en meer heterogene groepen te vormen. >>

Svetlana Romanova, student Master in de Milieuwetenschap, Universiteit Antwerpen, BE (in: ‘Een verkennende studie naar drie duurzaamheidskenmerken van cohousing in Vlaanderen: betaalbaarheid, sociale inclusie en duurzaam wonen & bouwen’, masterproef 2017)

*****

<< … the previous social housing system had some fundamental flaws. The rules were too rigidly set by central government, so that councils found it hard to adapt and meet local needs. Social landlords didn’t have enough discretion over how they managed their housing in the best interests of their local community. And in some cases social housing rules actually trapped people in difficult circumstances – making it hard to move for work, for example – with the result that the system was failing the very people it was designed to help. The Localism Act reforms mean more decisions about housing are taken locally, and make the system fairer and more effective. >>

Department for Communities and Local Government, UK (in: ‘A plain English guide to the Localism Bill, 2011)

*****

<< Operating in the space between state, market and society, nonprofit housing associations are part of a new generation of hybrid organisations. Unlike traditional organisations delivering publicly subsidised affordable rental accommodation, governance is networked not hierarchical.

The state can influence – through subsidy, regulation and direct intervention – though seldom chooses to directly control. Housing associations regularly partner with public sector agencies, private developers and other nonprofit or hybrid organisations. Networking is used to share resources, build local coalitions and increase institutional learning. >>

Tony Gilmour, thesis for Doctor of Philosophy, Faculty of Architecture, Design & Planning, University of Sydney (in: ‘Network Power: An International Study of Strengthening Housing Association Capacity’, 2009)

*****

<< Les démarches participatives invitent les organismes HLM à reconsidérer leur mission sociale, à dépasser l’objectif de production (sans le sacrifier) de logements de qualité… en bref, à dépasser le paradigme industriel. […]

Les retours d’expériences allemandes de réhabilitation participative pourraient […] ouvrir des perspectives. Contre toute attente, les coûts de la prise en compte des attentes particulières ont été faibles. […] Si le personnel mobilisé en amont est plus conséquent, les économies permises en aval compensent. «En fin de compte, cet accompagnement individualisé est rentable». En raison notamment d’impayés moins importants et d’un travail de médiation social moindre. […]

S’ ajoutent les avantages de turn-over moindres des locataires, de faibles taux de vacance, de prise en charge par les locataires de certaines charges (entretien des parties communes), de l’amélioration de l’image de marque du bailleur. >>

Olivier Cencetti, de l’association ‘L’EchoHabitants’, Samuel Lanoë et Céline Rocheron, de l’association ‘L’Epok’ (dans : ‘Étude sur l’habitat participatif et solidaire’, 2015)

*****