<< Een belangrijke compensatie die we moeten maken, is sharing.

Mensen die in cohousing wonen, hebben de kwaliteit van een appartement van 180 m². Ze hebben bijvoorbeeld een grote feestzaal, een wassalon en een zwembad.

Wil je dat allemaal in je huis, omdat je bijvoorbeeld twee keer per jaar een feest geeft, dan kost je dat veel geld. Bovendien gebruik je die dingen de meeste dagen van het jaar gewoon niet.

Die klik moeten we maken. >>

Leo Van Broeck, Vlaams Bouwmeester (interview, mei 2016)

*****

<< Since 1950, the amount of public space in our communities […] has decreased by one-fifth, while the average amount of square footage in new homes has roughly doubled.

And the percentage of income spent for house payments, house heating, cooling, and “stuffing” our private realm increased from one-fifth to one-half, according to the American Planning Association.

What this all means is that we’re turning our backs on the commons, letting it degrade […]. As we continue to disinvest in public spaces, instead funneling resources, time, and money into private lives, we get spoiled. Time spent in the privacy of our cars and homes reduces time available for active involvement in public decision making and community building.

We look for a sense of community on TV and on vacation, but we’re unfamiliar with how to create it in our own neighborhoods […]. >>

David Wann, producer van video’s en TV-programma’s, auteur (in : ‘The New Normal: An Agenda for Responsible Living’, 2010 USA)

*****

<< De barbecues in onze Leefstraat volgen […] steeds hetzelfde patroon: iedereen brengt vlees of vis mee en iets (of veel) om te drinken.

Na een uur weten we begot niet meer wiens wijn we nu aan het drinken zijn, en zijn we al lang blij als we een stukje vlees op ons bord krijgen.

Toch zijn we allemaal content, want we delen een moment samen. En delen, dat is de toekomst.

Een stijgende groep mensen hecht minder waarde aan ‘hebben’. Zeker jonge gezinnen schuiven de klassieke statussymbolen zoals een groot huis en een blinkende auto aan de kant en stellen andere prioriteiten. ‘Zijn’ wordt belangrijker dan ‘hebben’.

[…] dit is geen terugkeer naar de goeie oude tijd. De keuze voor het lokale, de betrokkenheid bij de buurt, het handen vuil maken…

Eigenlijk is het allemaal vrij nieuw. >>

Tom Palmaerts , Trendwatcher, Trendbureau Trendwolves (blog)

*****

<< We zullen in de toekomst kleiner wonen. Willens nillens. Nieuwbouwwoningen en appartementen zijn in vijftien jaar al een vijfde kleiner geworden, omdat wonen en bouwen nu eenmaal duur is.

Vroeger kon je een familiefeest gewoon thuis houden, terwijl kinderen in de tuin voetbalden. Nu we kleiner wonen, wordt dat onmogelijk.

Dus is er meer behoefte aan publieke voorzieningen, zoals parken of gemeenschappelijke tuinen.

In collectieve woonprojecten zou je bijvoorbeeld in een polyvalente ruimte kunnen voorzien waar kinderen kunnen knutselen. Of waar een feestje kan worden gegeven. >>

Kristiaan Borret, voormalig Stadsbouwmeester Antwerpen (interview in weekend knack, april 2014)

*****

<< Sorgfältig gestaltete Gemeinschaftsräume sind die Voraussetzung für eine funktionierende Gemeinschaft >>

Raymond Unwin, 1901

*****

<< Met een gesloten poort worden negatieve invloeden van buiten afgeschermd, dat is misschien winst, maar wat er verloren gaat is de positieve invloed die zou kunnen worden uitgeoefend op de buitenwereld.

En dat is wat men gated communities eigenlijk kwalijk neemt. Zij kopen een stukje hemel voor zichzelf en dragen niet bij tot een oplossing van de problemen in de buitenwereld.

Maar zijn burencollectieven daar wel toe in staat?

Als zij hun poorten open zouden houden, zouden zij de buitenwereld dan in positieve zin kunnen veranderen?

Het omvormen van een zakelijke tot een bewoonbare ruimte, dat is een operatie die de krachten van kleine burencollectieven te boven gaat  en die bovendien niet kan worden uitgevoerd zonder hulp van de eigenaar van de buitenwereld, dat wil zeggen : de gemeente. >>

Filip Krabbendam, Architect, NL 2002 (in:  ‘CW en de Gated communities’, Gewoon Anders, Tijdschrift van de LVCW)