<< The involvement of population in decision making processes should give the local community control over shaping its own living environment and sharing the ownership of new initiatives, thus ensuring their more successful implementation and higher wellbeing of their users.

The representation of the full spectrum of the community’s fractions, including that of minorities and marginalized groups, is vital to prevent social exclusion and also mitigate possible conflicts.

Furthermore, women must be integrated at all stages of housing development activities to ensure gender-sensitive planning. It is often the case that empowering the community and its fractions needs to go side by side with capacity building for people to understand their rights, responsibilities, and possibilities. >>

UN-Habitat (‘Sustainable housing for sustainable cities, a policy framework for developing countries’, , 2012)

*****

<< The second important lesson is to push what you want through the bureaucrats. Be persistent, they are there to help (while that may not always be obvious), but when their suggestions don’t help, politely press forward. Bureaucrats are sometimes frustrated by cohousing, because you have done the work. Also, they don’t need to protect the group from a developer – you are the developer, and bureaucrats don’t like to try new things. But since what you’re doing is working from a sustainability point of view, from a neighborhood point of view, and from a cost point of view, they usually end up supporting the project. >>

Residents of Cohousing Jystrup Savvaerket, DK (in: ‘Creating Cohousing, Building Sustainable Communities’, by Kathryn McCamant & Charles Durrett, 2011)

*****

<< … hoe zorgen we er voor dat die overheid aansluit bij de nieuwe ontwikkelingen en stimulerend en niet stagnerend functioneert?

Om een voorbeeld te geven: Ik wil met een aantal mensen wonen als een vereniging van eigenaren in een van de vele leegstaande boerderijen . We willen de boerderij duurzaam verbouwen, stimuleren de lokale gemeenschap, zorgen er met elkaar voor dat we gezond oud kunnen worden en nog veel meer. Maar we lopen tegen talloze belemmeringen aan die door gemeentes worden opgeworpen. >>

Marlou Elsen, NL (lezersreactie, De Correspondent, 2018)

*****

<< Un groupe comme le nôtre peut être un peu dérangeant vis-à-vis d’une mairie. Parce que c’est des gens un peu organisés, qui fonctionnent en réseau, qui connaissent beau­coup de monde et ça peut faire un peu contre-pouvoir vis-à-vis d’une municipalité. Parce qu’on était capable de mobiliser des gens, de faire circuler des infor­mations. On est intégrés dans des réseaux qui ne sont pas les partis politiques, beaucoup plus les réseaux associatifs. >>

habitant d’un habitat participatif (dans: ‘Abécédaire de l’habitat participatif’, Éco Habitat Groupé, 2014)

*****

<< Cohousing- en elektrische-autodeelcollectieven zijn voor de randvoorwaarden van hun collectieven afhankelijk van de (lokale) overheid. Cohousing-initiatieven hebben bouwvergunningen nodig en voor elektrisch rijden moeten laadpalen, parkeerplaatsen en verbalisering door de overheid worden verzorgd.

Deze collectieven zijn daarmee op technische aspecten afhankelijk van de steun van de overheid. In de beginfase van het project overleggen zij vaker met ambtenaren dan in latere stadia.

Projecten die zich richten op de dagbesteding en woonruimte voor jongvolwassenen met een beperkingen werken wel nauwer samen met de overheid. Zo moeten de persoonlijke zorgbudgetten van de bewoners zorgen voor de betaling van het personeel. Deze worden door de overheid gefinancierd.

Ook initiatieven die op gemeentegrond actief zijn doen veel meer in samenspraak en kunnen- als vanzelfsprekend – niet bestaan zonder de goedkeuring van de lokale overheid. >>

Oikos denktank, B (in: ‘Burgercollectieven in kaart gebracht’, door Noy Van Fleur & Dirk Holemans. Oikos, 2016, geciteerd in ‘Commons Transitie Plan voor de stad Gent’ door Michel Bauwens & Yurek Onzia, 2017)

*****

<< Naast zelfbouw voor huiseigenaren gaat de gemeente Amsterdam nu ook de bouw van zelfbouwhuurwoningen stimuleren via wooncoöperatieven. De gemeente stelt op drie plekken grond beschikbaar aan groepen huurders die zelf een huis willen bouwen. Het gemeentelijk proefproject gaat uit van coöperaties die door de huurders zelf worden bestuurd. Het initiatief lijkt in miniatuur ook op de woningbouwverenigingen [cfr. sociale huisvestingsmaatschappijen] van weleer. […]

Om in aanmerking te komen, moeten groepen huurders aan een aantal voorwaarden voldoen. Zo moet […] de huurprijs vooraf worden besproken en wordt vastgelegd dat die ook in de toekomst haalbaar moet blijven voor mensen met lage inkomens. >>

Peter Camp, auteur, organisatieadviseur (in: ‘Wonen in de 21ste eeuw -naar een hedendaags Utopia’, 2016)