<< Actual and perceived social isolation are both associated with increased risk for early mortality.

[…] studies provided quantitative data on mortality as affected by loneliness, social isolation, or living alone. […] the weighted average effect sizes were as follows: social isolation […], loneliness […], and living alone […], corresponding to an average of 29%, 26%, and 32% increased likelihood of mortality, respectively.

We found no differences between measures of objective and subjective social isolation. Results remain consistent across gender, length of follow-up, and world region, but initial health status has an influence on the findings. […]

Overall, the influence of both objective and subjective social isolation on risk for mortality is comparable with well-established risk factors for mortality. >>

Julianne Holt-Lunstad e.a., Dept. of Psychology, Brigham Young University, USA (uit: ‘Loneliness and Social Isolation as Risk Factors for Mortality: A Meta-Analytic Review’, Perspectives on Psychological Science, 2015)

*****

<< In 2015, Brigham Young University completed a study that showed a significant increase risk of premature death in those who were living in isolation. The US Surgeon General has declared isolation to be a public health epidemic. And this epidemic is not restricted to the US alone.

So when I said earlier that cohousing is an antidote to isolation, what I should have said is that cohousing can save your life. If I was a doctor, I would tell you to take two aspirin, and call me in the morning. But as an architect, I’m going to suggest that you take a walk with your neighbor, share a meal together, and call me in 20 years. >>

Grace Kim, cohousing architect, Seattle, US (in: ‘How cohousing can make us happier (and live longer)’, TED Talk, 2017)

*****

<< Hier zijn 148 studies samengevat, het laat zien hoe dodelijk alcohol, roken en fijnstof zijn in onze westerse samenleving. Ook eenzaamheid is meegeteld, en wat zie je? Eenzaamheid is dubbel zo dodelijk als drinken. Dat is zeer heftig! Eenzaamheid is killer nummer één. Daarom is het zo belangrijk om ze als ziekte te erkennen. Dan kun je er iets aan doen. […]

Het is een megatrend. En die zal niet verdwijnen, eenzaamheid zal alleen nog toenemen. Omdat de voedingsbodem ervan toeneemt: individualisme en verstedelijking. Mensen leven steeds vaker alleen, het aantal éénpersoonshuishoudens stijgt explosief. Die mensen worden niet automatisch eenzaam, maar ze maken wel een grotere kans. >>

Manfred Spitzer, psychiater, CH (in: ‘Eenzaamheid is killer nummer één, dubbel zo dodelijk als alcohol’, interview door Wilfred Van De Poll, Humo Magazine, 2018)

*****

<< In het Zuid-Italiaanse dorp Acciaroli [is] ruim 10 procent van de bevolking […] ouder dan 110 jaar. […] En misschien wel nog belangrijker, tot ongeveer twee maanden voor hun dood is iedereen hier kerngezond. […]

Het derde, en volgens Maria [inwoonster van 97 jaar] belangrijkste geheim van Acciaroli, is het rijke sociale leven. Er wonen ongeveer 800 mensen en iedereen kent elkaar, zegt ze. Ze treffen elkaar bovendien bijna dagelijks op een van de vele stadsbankjes of plastieken stoeltjes, het liefst op een plein waar de kleinkinderen ondertussen aan het steppen zijn en af en toe trots aan hun opa en oma hun kunsten laten zien. […]

De hoeveelheid fysieke activiteit, een gematigd dieet en een goed sociaal leven bepalen al zo’n 80 procent van de hoge leeftijd op plekken als Acciaroli, zegt Van Bodegom [verouderingswetenschapper]. Er is dus niet één geheim om oud te worden – helaas – er zijn heel veel geheimen. En in Acciaroli komen er toevallig een paar samen. >>

Jarl van der Ploeg, journalist (in: ’Het dorp van de eeuwige jeugd’, Zeno Magazine, De Morgen, 2018)

*****

<< Imagine a condition that makes a person irritable, depressed, and selfcentred, and is associated with a 26% increase in the risk of premature mortality. Imagine too that in industrialised countries around a third of people are affected by this condition, with one person in 12 affected severely, and that these proportions are increasing. Income, education, sex, and ethnicity are not protective, and the condition is contagious. The effects of the condition are not attributable to some peculiarity of the character of a subset of individuals, they are a result of the condition affecting ordinary people. Such a condition exists—loneliness.  […]

Loneliness is a public health problem that can be largely solved in our lifetime but doing so will require the full engagement and support of the medical community. The physical health and mental health of a growing number of afflicted individuals and their families and friends are at stake. >>

John Cacioppo, Professor in psychology, founder  and director of the Center for Cognitive and Social Neuroscience, University of Chicago, USA (in: ‘The growing problem of loneliness’, letter in ‘The Lancet’, 2018)

*****

<< We moeten de complexiteit van het fenomeen depressie aandurven. Het kan troostrijk zijn en je minder eenzaam maken als je je realiseert dat dit complexe probleem iets is wat we delen. En dat het daarmee ook niet je eigen schuld is. De vervreemding speelt zich alom af en aldoor, iedereen kan daaraan relateren. We zullen ons met z’n allen moeten herschikken. […] ‘Gelukkig hebben we ook een cultuur waarin je die mogelijkheden tot herschikking kunt verkennen’, meent de auteur. ‘Er zijn allerlei manieren waarop je op zoek kunt gaan naar meer verbinding en afstemming.’ >>

Bert Van den Bergh, psycholoog en filosoof, auteur van ‘De schaduw van de zwarte hond. Depressie als symptoom van onze tijd’ (in: ‘Depressie is een ziekte van de hele maatschappij’, door Nina Polak, De Correspondent, 2019)