<< Wat de coöperatie ronduit uniek maakt […] is dat haar aandeelhouders […] zonder financiële aderlating vrijwillig kunnen uittreden. […] Deze soepelheid is ongetwijfeld het meest benijdenswaardige kenmerk van de coöperatieve vennootschapsvorm en toont zich precies bijzonder waardevol in wooncoöperaties, nu de specifieke woonnoden van de samenhuizers, afhankelijk van hun leeftijd, geldmiddelen en gezinssituatie, doorheen de jaren onvermijdelijk zal evolueren.

Als keerzijde van dit gunststelsel zal de coöperatie er wel over moeten waken dat een zekere continuïteit gewaarborgd is […] om de vennootschap financieel gezond te houden. >>

Philippe Thion, onderzoeker en docent, Hogeschool Gent (uit : ‘De coöperatieve organisatie van gemeenschappelijke woonprojecten’, HoGent 2017)

*****

<< Most Cohousing communities are structured as condominiums, but some Cohousing communities may decide to buy their property as a Co-op rather than condominiums, for a number of reasons.

Co-op ownership and cohousing can go together well. Since people who are interested in cohousing are generally oriented to cooperative living, cooperative ownership can be a logical extension of cohousing concepts and values. >>

Bay Area Community Land Trust (in: ‘Fact sheet about Co-ops and Cohousing’, 2017)

*****

<< Ik geloof nogal in een model waarbij je geen eigenaar wordt van je eigen woning, maar aandelen koopt in een coöperatie die duizenden woningen in portefeuille heeft.

Er zijn geen instapkosten en het maandelijkse bedrag dat je als huurgeld betaalt geeft je recht op op één of meer aandelen in de coöperatie. Zo bouw je langzaam een kapitaaltje op.

Het voordeel is bovendien dat je kunt verkassen: je begint in een starterswoning, verhuist dan naar een gezinswoning en eindigt in een assistentie- of een zorgwoning, zonder dat je hoeft te kopen of te verkopen. Allemaal binnen dezelfde coöperatie. >>

Leo Van Broeck, Vlaams bouwmeester (in: ‘Nu nog vrijstaand bouwen is crimineel’, interview door Piet Piryns & Hubert Van Humbeeck, Knack Magazine, 2017) 

*****

<< Vu de la banque, le premier des atouts qui ressort est que les coopérateurs [d’auto construction en Italie] ont un objectif clair et qu’ils sont déterminés à le poursuivre : construire et acquérir leur logement.

En second lieu, apparait l’importance du réseau d’acteurs qui s’y impliquent : les projets en auto construction enregistrent la participation d’acteurs différents, y compris des collectivités territoriales.

Parmi les coopérateurs, il faut aussi relever l’existence de savoirs techniques, l’appartenance à des corps de métiers techniques qui sont très utiles pour accompagner les différentes phases du chantier.

S’ajoute à cela une valeur sociale et humaine importante liée à l’intégration des multiples populations qui composent la coopérative.

Enfin un esprit mutualiste anime l’ensemble des coopérateurs. Ce qui constitue une force supplémentaire qui s’ajoute à la valeur intrinsèque du projet immobilier. >> 

Mario Cavani, Vice-Président de la Banca Popolare Etica, Italia (extrait de: ‘L’éthique au coeur de la finance. La banca etica, un modèle anti subprimes ?’, dans ‘Les Coopératives d’Habitants – Méthodes, pratiques et formes d’un autre habitat populaire’, sous la direction de Yann Maury, 2011)

*****

<< Een gemeenschappelijk woonproject dat ook bewoners met meer bescheiden inkomens wenst aan te trekken, zal doorgaans slechts succesvol zijn als de financiële haalbaarheid ervan wordt gewaarborgd door een breder samenwerkingsverband.

De rechtsfiguur van de coöperatie kan hier het verschil maken met andere organisatievormen, met name wanneer de startende wooncoöperatie ingebed wordt in een overkoepelend coöperatief netwerk dat, vooral in de aanloopfase, financiële bijstand en deskundig advies kan helpen verlenen (zoals o.m. “Coopburo”, “Febecoop”, “Les Tournières” en “Credal” nastreven).

De buitenlandse voorbeelden die de wooncoöperatie tot een succes hebben gemaakt (bv. Zweden, Noorwegen, Duitsland, Zwitserland en Quebec in Canada), vallen steevast terug op deze bredere inbedding via een zgn. “tweede-“ en soms zelfs “derdegraadscoöperatie”

Philippe Thion, Docent aan de Hogeschool Gent (in: ‘De coöperatieve organisatie van gemeenschappelijke woonprojecten’, Tijdschrift voor Bouwrecht en Onroerend Goed, 2016)

*****

<< … parler d’un modèle unique d’habitat participatif serait loin de la réalité, tant l’expression renvoie à des formes juridiques différentes. Des écarts qui viennent notamment du niveau d’engagement “politique” et idéologique des habitants, et de leur part d’implication dans la lutte contre la spéculation.

[…] à Vaulx-en-Velin, des jeunes retraités ont monté leur coopérative pour personnes vieillissantes, Chamarel. […] S’ils ont fait le choix de la coopérative, c’est pour insister sur la non-spéculation de leurs futurs logements, principe inscrit noir sur blanc dans les statuts de la structure juridique et érigé en règle d’or. […]

En cas de revente de son appartement, le co-habitant pourra uniquement récupérer sa somme de départ investie. La plus-value réalisée sera reversée à la coopérative. […] Dans ce système, les habitants achètent des parts sociales de la coopérative, qui, elle, contracte par la suite l’emprunt et fait construire l’immeuble. […] La valeur des parts est alors indépendante de la valeur des biens immobiliers, et chacun possède une voix quelque soit son apport financier de départ. >>

Margot Hemmerich (dans: ‘L’habitat participatif, refuge d’une utopie’, L’Imprevu, France, 2015)