<< The commons is:

– A self organized system by which communities manage resources (both depletable and replenishable) with minimal or no reliance on the Market or State.

– The wealth that we inherit or create together and must pass on, undiminished or enhanced, to our children. Our collective wealth includes the gifts of nature, civic infrastructure, cultural works and traditions, and knowledge.

– A sector of the economy (and life!) that generates value in ways that are often taken for granted – and often jeopardized by the Market-State. >>

David Bollier, activist and blogger, author of ‘Think like a Commoner – A Short Introduction to the Life of the Commons’, (cited by Neal Gorenflo in: ‘Activating the Urban Commons’, Communities Magazine, 2017)

*****

<< Propositions politiques du commun

1. Il faut construire une politique du commun
2. Il faut opposer le droit d’usage à la propriété
3. Le commun est le principe de l’émancipation du travail
4. Il faut instituer l’entreprise commune
5. L’association dans l’économie doit préparer la société du commun
6. Le commun doit fonder la démocratie sociale
7. Les services publics doivent devenir des institutions du commun
8. Il faut instituer les communs mondiaux
9. Il faut instituer une fédération des communs >>

Pierre Dardot, philosophe et chercheur & Christian Laval, professeur de sociologie, Université Paris-Ouest Nanterre-La Défense, F (dans: ‘Commun, Essai sur la révolution au XXIe siècle’, 2014)

*****

<< Het besef dat de lucht, de taal, de polen en de oceanen – kortom natuur en cultuur – wezenlijk gemeengoed zijn, ook al zijn ze niet in gemeenschappelijk bezit en is er voorlopig geen gemeenschap om ze goed te beheren, is in het huidige tijdsgewricht van levensbelang. Wij die gewend zijn alles te bekijken in termen van privaat of publiek, markt of staat, moeten leren anders naar de wereld te kijken en te zien dat in feite heel veel, en misschien zelfs het grootste deel van de werkelijkheid, gemeengoed is.

Dat is een eerste en infeite cruciale stap. Het gaat bij de herontdekking van de commons zowel om een ander wereldbeeld – de wereld is geen grondstof om te exploiteren maar een ecosysteem om voor te zorgen – als om een ander mensbeeld, dat schril afsteekt tegenover het heersende marktdenken met zijn concurrerende, individualistische en egoïstische mensbeeld. >>

Annette Kuhk, Architectuur, Kath. Univ. Leuven & Lieven De Cauter, filosoof, schrijver, activist & Guy Vloebergh, ruimtelijk planner & Pieter Van Den Broeck, docent ruimtelijke planning, Kath. Univ. Leuven, B (in: ‘Een hype met eeuwenoude roots – Van historische tot hedendaagse commons’, artikel in ‘ruimte’, vakblad van de VRP, Vlaamse Vereniging voor Ruimte en Planning, 2018)

*****

<< De commons zijn even veelzijdig als het leven zelf. Ze ontstaan vanaf het moment dat een gemeenschap het verlangen deelt een hulpbron collectief te beheren, met de nadruk op sociale toegankelijkheid, rechtvaardigheid en het voortbestaan ervan. In dat opzicht functioneren de commons als een soort nieuw model voor een nieuwe politieke en economische cultuur. Het is de onvolkomenheid van de commons die ons in staat stelt om ze ons eigen te maken en ze aan te passen aan de specifieke omstandigheden en de beschikbare hulpbronnen. We kunnen samen produceren en samen besturen in functie van onze eigen noden en interesses. […]

Het is belangrijk op te merken dat de commons niet alleen maar een hulpbron zijn. Het is een hulpbron én een gemeenschap én de sociale protocollen én de waarden om gedeelde hulpbronnen te beheren. >>

David Bollier, blogger, activist, USA (in: ‘De commons, DNA van een vernieuwing van de politieke cultuur’, in het verslag van het congres ‘De commons : hoe beheren wat van iedereen is ?’, 2012)

*****

<< In Germany, in Austria, in Belgium the village community was […] destroyed by the State. Instances of commoners themselves dividing their lands were rare,[…] while everywhere the States coerced them to enforce the division, or simply favoured the private appropriation of their lands. […]

… in Belgium, […] as the communes did not obey, a law was issued in 1847 empowering the Government to buy communal meadows in order to sell them in retail, and to make a forced sale of the communal land when there was a would-be buyer for it.

In short, to speak of the natural death of the village communities in virtue of economical laws is as grim a joke as to speak of the natural death of soldiers slaughtered on a battlefield.

The fact was simply this: The village communities had lived for over a thousand years; and where and when the peasants were not ruined by wars and exactions they steadily improved their methods of culture. But as the value of land was increasing, […] the nobility […] took possession of the best parts of the communal lands, and did its best to destroy the communal institutions. >>

Peter Kropotkin, anarchistisch philosopher and activist, advocated anarcho-communism (in: ‘Mutual Aid: A Factor of Evolution’, 1902)

*****

<< In Duitschland, in Oostenrijk, in België werd de dorpsgemeenschap eveneens door den Staat vernield. Gevallen waarin de leden eener gemeente (commoners) zelf hun land verdeelden waren zeldzaam […], terwijl de Staat ze overal tot verdeeling dwong of eenvoudig de private toeëigening van hunne landerijen begunstigde. […] … in België, […] daar de gemeenten niet gehoorzaamden, werd, in 1847, eene wet gemaakt, waarbij het Gouvernement gemachtigd werd gemeenteweiden te koopen om ze in ‘t klein te verkoopen, en over te gaan tot den gedwongen verkoop van het gemeenteland, als zich een zoogenaamde kooper aanbood. Kortweg, als men gewaagt van den natuurlijken dood der dorpsgemeenschap, ten gevolge van economische wetten, is dit eene grap die even afschuwelijk is als te spreken van den natuurlijken dood der soldaten, die op het slagveld worden geslacht.

De zaak was zeer eenvoudig: de dorpsgemeenschap had meer dan duizend jaar lang bestaan; en overal […] verbeterden zij voortdurend hunne landbouwmethoden. Maar toen de waarde van den grond grooter was geworden, […] maakte [de adel] zich meester van de beste gedeelten van de gemeentegronden en deed hij zijn best om de gemeenteinstellingen te vernielen. >>

Peter Kropotkin, anarchistisch filosoof en activist (in: ‘Mutual Aid: A Factor of Evolution’, vertaald als ‘Wederzijdse Hulp’, 1902)