<< De meeste projecten tonen hoe belangrijk de ondersteuning vanuit de lokale overheid is.

Steden als Hamburg en Freiburg zijn de voorbeelden van een sterk collectief grondbeleid. Zij reserveren een groot deel van hun grond voor collectief bouwen. Ze verkopen tegen een vaste grondprijs en geven langere termijnen om een gemeenschap op te richten. Steden ondersteunen er met hun beleid de bouwgroepen.

In Vlaanderen gebeurt dit vandaag nog te beperkt.

[…] vele […] co-housingprojecten in Vlaanderen groeien enkel van onderuit, gesteund door één of meerdere experten.

En vaak hebben zij nog de lokale overheid te overtuigen van hun goede intenties en haalbaarheid. >>

Peggy Totté, architect-stedenbouwkundige, medewerkster ‘Architectuurwijzer’ (in een interview door Aagje van Cauwelaert van DuWoBo, 2017)

*****

<< [Bij] participatie […] zien we al snel dat meestal dezelfde witte, hoogopgeleide en vooral mannelijke club gemobiliseerd kan worden om zich te laten horen en te laten gelden. […]

De eerste uitdaging voor een actieve participatie is dan ook dat je de hele bevolking of toch tenminste een zeer goede afspiegeling van die bevolking mee aan het roer van je beleid zet. Dit betekent ook dat je andere vaardigheden dan mondigheid of kennis een rol moet laten spelen, zoals creativiteit, ijver, handigheid en betrokkenheid.

Daarom neig ik […] ook meer naar co-creatie in plaats van participatie. Creëer mee je publieke ruimte en de gemeenschap waarin je zelf leeft en werkt. Dat kan dan over zeer concrete zaken gaan die onze samenleving verbeteren […]

Zet je bevolking samen met experten en het resultaat is altijd beter dan als je het de experten alleen laat doen. >>

Joke Quintens, politica, sp.a, Dwarsdenkers (over co-creatie, 2014)

*****

<< Key asks from local government

– Make more land available, especially in urban areas. In Germany, for instance, state and local authorities may provide preferential access to public land for baugruppen (self-builders/cohousing communities) at a fixed price. In some instances, the municipality will also put in sustainable infrastructure beforehand to create serviced plots;

– Facilitate the formation of intentional community groups and help them navigate the challenges of designing and building cohousing projects;

– Take account of quality of life issues and inclusive decision-making when formulating planning policies and decisions. >>

Helen Jarvis, Kath Scanlon & Melissa Fernández Arrigoitia, researchers,  School of Geography, Politics and Sociology, Newcastle University, UK (in: ‘Cohousing: Shared Futures’, 2016)

*****

<< Toekomstbeeld

Bewuste woonkeuze   […]

Perspectief 2030:

– Overheden faciliteren burgerontwikkeling, bijvoorbeeld door financiële formules of locaties ter beschikking te stellen voor initiatiefnemers.

– De burgergroep treedt op als ontwikkelaar van de buurt. Professionele tussenpersonen brengen collectieve burgerontwikkeling en vraag met elkaar in contact.

– Het delen van private ruimte in een buurt wordt gestimuleerd door het voorzien van gepaste compensatiemechanismen. >>

Wonen Vlaanderen, Administratie en Bestuur (uit: ‘Startnota Slim Wonen en Leven’, transversale denkgroep begeleid door Helmer Rooze. 2016, onder het hoofdstuk: ‘Aanbod op maat van de woonbehoefte’)

*****

<< De tijd is voorbij dat het uitgangspunt van participatiebeleid nog geformuleerd wordt als:

‘het doel van het participatiebeleid is de burgers te betrekken bij de ontwikkeling van het overheidsbeleid’.

Deze doelstelling is gedateerd en zou beter vervangen kunnen worden door de volgende:

‘Het doel van het participatiebeleid is de stedelijke overheid te betrekken bij de maatschappelijke initiatieven van zijn burgers en deze waar mogelijk te stimuleren en te ondersteunen’. >>

Eisse Kalk, voorzitter Agora Europa, voorzitter Instituut voor Publiek en Politiek, Amsterdam; & Filip De Rynck, Departement Bestuurskunde, Hogeschool Gent (in: ‘Burgerbetrokkenheid en bewonersparticipatie in de Vlaamse steden’, voorstudies voor het ’Witboek Stedenbeleid, Thuis in de Stad’,  2002)

*****

<< Lokale of provinciale overheden bieden initiatiefnemers ruimte en mogelijkheden omdat ze vinden dat dit hun taak is. Het past perfect in een beleid waar participatie en burgerinitiatieven plaats krijgen om zich te ontwikkelen. De overheid schetst het kader, biedt mogelijkheden en de burger vult in.

Naast participatie is ook eigen beheer een onontbeerlijk element om over cohousing te spreken. Een gebrek aan betrokkenheid blijft in zulke projecten de grootste bedreiging, waardoor een cohousingproject snel kan degraderen tot een klassieke mede-eigendomsstructuur.

Vergelijk het met hoe de projectontwikkelaars onder de noemer “loft” banale nieuwbouwappartementen duurder konden aanprijzen.

Niettemin kan samenwerking tussen initiatiefnemers en projectontwikkelaars overwogen worden, op voorwaarde dat de intrinsieke eigenschappen van gemeenschappelijk wonen behouden blijven. >>

Samenhuizen vzw (in: ‘Sommige Vlamingen zijn klaar voor cohousing, nu nog de projectontwikkelaars’, nieuws-item op de website, 2016)