Als ik mensen vraag wat ze het meest missen in hun leven, is het meest voorkomende antwoord: “gemeenschap”. Maar hoe kunnen we gemeenschap bouwen als de bouwstenen – de dingen die we voor elkaar doen – allemaal omgezet zijn in geld? Gemeenschap wordt geweven door geschenken.
Anders dan bij geldelijke transacties of ruil […] houdt een geschenk altijd de belofte in van een toekomstig geschenk. […]
Heel belangrijke noden worden vandaag niet vervuld, en de onpersoonlijke aard van het geld maakt het onmogelijk om ze te vervullen. De gemeenschap van de toekomst zal voortkomen uit de behoeften die met geld niet ingelost kunnen worden. […] De omzetting van natuurlijk, cultureel, sociaal en spiritueel kapitaal in klinkende munt is […] de concretisering van het vermogen om alles wat het aanraakt af te vlakken. […]
… wanneer elk woud zal zijn omgezet in karton, wanneer elk ecosysteem geplaveid zal zijn, elke menselijke relatievorm zal zijn vervangen door dienstverlening, zullen de planetaire en sociale levensprocessen stilvallen. Alles wat dan nog overblijft is koud, dood geld […]. We zullen dood zijn – maar heel, heel rijk. >>
Charles Eisenstein, degrowth activist, auteur (uit: ‘Sacred Economics: Money, Gift, and Society in the Age of Transition, 2011)
*****
<< Circumstance facilitates human interaction which builds meaningful social relationships;
supportive relationships in a community context imbue a sense of belonging to that community;
belonging (to geographical community and therefore, ‘place’) induces confident engagement;
and engagement with circumstance is the very basis of effective environmental praxis. >>
Graham Meltzer, architect, researcher, consultant environmental & social architecture, ‘Findhorn community (in: Sustainable Community, Learning from the cohousing model, 2005)
*****
<< What impresses me most about working with cohousing communities is watching the best intentions of the group for living lighter on the planet percolate to the collective consciousness after being initiated by a few individuals.
And as much as I’d like to take credit as the architect, my job is really little more than provoking the group a little, sharing a great deal of experience with them, and then as best as I can, facilitating the co-education process of the participants […].
But community is really the secret ingredient to living lighter on the planet.
First and foremost, we need to know how to do it and how to cooperate. When people listen to their neighbors and prospective neighbors about saving energy, they seem to hear it better than by listening to an architect. >>
Charles Durrett,Cohousing architect, US (in: ‘The Senior Cohousing Handbook, 2009)
*****
<< Het principe cohousing is op zich al duurzaam. Kijk eens vanuit de lucht naar een van de vele Vlaamse verkavelingen. Wat zie je? Allemaal lappen tuin met een afsluiting ertussen, en in al die tuintjes een glijbaan en een trampoline.
Doe dan toch die afsluitingen weg, en zet er één grote glijbaan en één grote trampoline voor alle kinderen uit de buurt!
De overheid begint meer en meer in te zien dat onze vorm van wonen interessant is, zeker omdat er minder en minder plaats is voor woningen. Kortrijk en Sint-Niklaas stellen nu al sites ter beschikking om samen te bouwen. >>
Eef Tanghe, begeleidingsbureau ‘Cohousing Projects’ (in: interview in De Morgen, 2014)
*****
<< Most likely it will take many years for mainstream developers and their allies in the professional design, financial and governmental worlds to apply ZEH (zero energy homes) principles to North American housing.
Cohousing communities, on the other hand, are in a unique position to do so much sooner because they include a high proportion of motivated, socially conscious problem-solvers, which is exactly what’s needed to pioneer these ideas.
Perhaps the single greatest factor that makes cohousing ideal for ZEH is the fact that cohousing developments are not isolated households, but rather, deliberate, forward-thinking communities.
Many cohousing projects already include sustainable energy as a major component of development, while others include it in their plans for the near future. >>
John Parsons, consultant, editor, writer (uit: Cohousing and renewable energy: Leading the way toward zero-energy homes, 2006)
*****
<< Close proximity, close social connections, sharing resources, building social trust and sense of community – these are ways cohousing promotes sustainability.
One of the things that make cohousing unique from other communities where strong bonds may also be present […], is the intentionality of cohousing and the fact that members participate fully in the design and ongoing manipulation of their built environment.
With environmental values at the fore, cohousers can build their communities in ways which explicitly meet high environmental standards and also in ways which they know will help them live by and maintain those standards.
From sharing tools to sharing cars, from living in smaller spaces to transmitting common values, our experiences with people living in cohousing taught us many ways in which cohousing encourages green living both purposefully and tacitly. >>
Jennifer Fosket & Laura Mamo, beiden Professor Sociologie en co-founders van Social Green (in: Living Green, communities that sustain’, 2009, US)
*****
<< What seems missing from this development of sustainability policy is a readiness to accept the dynamics of emerging communities at a neighbourhood level – e.g. within new residential development – as an aspect of a total understanding of local sustainability that is worthwhile to consider.
Ideas for what constitutes a community’s ‘sustainability’ rarely devote much attention to the interpersonal dynamics between a neighbourhood’s residents, or their collective self-determination over a local environment.
Conclusions about the sustainable setting of a community usually focus instead on the natural environmental issues or upon energy uses. >>
Martin Field, Senior Lecturer, University of Northampton, Social Sciences, UK (uit: ‘Thinking about CoHousing, 2005)
*****
<< Gemeenschappelijke woonvormen kunnen een belangrijke schakel worden in de toekomstige stedelijke infrastructuur.
Daarbij gaat het vooral om de hub-functie van ‘co-housing’ tussen centrale infrastructuren, zoals het water- en elektriciteitsnet, en decentrale oplossingen, zoals zonnepanelen en decentrale zuivering van afvalwater.
Met lokale microgrids kunnen geclusterde woonvormen de vraag en aanbod van energie in de stad beter op elkaar afstemmen. >>
Lidewij Tummers, TUDelft (in: ‘Co-housing: from passive housing to active residents’, 2017)
*****
<< There are […] compelling reasons why collective housing should be considered a priority for further research and dissemination. From the influence of the `new urbanism’ and `smart growth’ it is evident that states, developers, and policy makers and practitioners are looking for new models of sustainability and ways of empowering communities. […].
Experiments and innovations in collective housing may not prove to be the most `radical’ solutions in the long term, but they do represent a necessary shift toward fundamentally rethinking how and where people live, to promote sustainability, in the future. The energy-efficiency arguments alone (fewer building materials, combined heat and power) are compelling;
added to these are the need to address the social isolation and absence of reciprocal welfare characteristic of the rising number of smaller households, many with high support needs. >>
David Wann, producer van video’s en TV-programma’s, auteur, & Helen Jarvis, Sociologe, Newcastle University, UK (in : ‘Saving space, sharing time: integrated infrastructures of daily life in cohousing’, 2011)
*****
<< Het Brabantse Ecodorp Boekel was jaren geleden een kwetsbaar idee dat vooral ‘leuk’ was om kennis van te nemen, maar inmiddels is het een prachtige praktijkplek waar het cynisme tegen verduurzaming en circulair denken zichtbaar en tastbaar wordt bestreden. […]
Dankzij het idealisme van ondernemende mensen wordt duidelijk dat nieuwe ontwikkelingen vooral in de samenleving ontstaan en dat overheden in deze tijd steeds meer de taak hebben oude barrières op te ruimen en eigentijdse faciliteiten moeten bieden om groene en sociale innovaties verder te helpen. Door voorbeelden als Ecodorp Boekel kunnen politici, beleidsmakers en investeerder er ook steeds meer op vertrouwen dat ideeën die sommigen eerst raar noemen of onhaalbaar, uiteindelijk oplossingen kunnen bieden voor een duurzame wereld waar ook brood in zit.
Ik hoop dat Ecodorp Boekel zich kan blijven doorontwikkelen, ook om te ontdekken wat wel en wat niet werkt op de lange duur. Korte experimenten zijn er misschien wel genoeg, we hebben vooral ook volhouders nodig. Want om de transitie naar een circulaire economie te maken zal er nog veel uitgeprobeerd en ontdekt moeten worden. >>
Erik Pool, directeur Participatie Ministerie IenM, NL (in: website Ecodorp Boekel, 2017)
*****
<< It needs to be noted that living in a cohousing community does not automatically reduce one’s environmental footprint. Looking back at our field work in several cohousing communities, we can highlight that it really depends on priorities and varies from one group to another.
Cohousers are not all vegetarians, they do not all eat organically, they have not all banned the car, nor do they all create energy with windmills or solar panels on their roof.
Yet a trend which is clearly visible is that the new generation of cohousing communities, built around 2000, compared to those in the 1970s, are on average much more oriented towards green building and lifestyles. >>
Matthieu Lietaert, cohousing activist, co-founder & resident of cohousing ‘L’Echappée’, B (in: ‘Cohousing’s relevance to degrowth theories’, Journal of Cleaner Production, 2009)
*****
<< Soyons les acteurs d’un monde respectueux de notre environnement et cessons de croire que les autres feront les choses à notre place. Tous nos actes du quotidien conditionnent le monde dans lequel nous vivons. […]
C’est tous ensemble que nous avons une chance de changer le monde, mais c’est individuellement que nous devons commencer, au même titre que toutes les gouttes d’eau font l’océan.
C’est dans ce contexte-là que l’habitat groupé prend tout son sens : il restaure un espace de vie où chacun peut se sentir actif, utile et relié aux autres.
[…] Nous avons tout ce qu’il faut sous la main pour que nos rêves deviennent réalité. >>
Christian La Grange, auteur, bewoner van woongemeenschap ‘La Ferme de Vevy-Wéron’, B (in: ‘Habitat Groupé – Ecologie, participation, convivialité’, 2008)
*****
<< When reflecting on the benefits of Cohousing it is encouraging to note that the important elements of Sustainable Lifestyles […] are partly addressed within these communities, mainly in terms of collaboration and sharing which foster trust and general well-being within the communities. People that are in need of support, like the elderly or single parents, find it within these communities.
These elements could encourage lower consumption and accumulation of material belongings. Consequently, the social behaviour also has a positive impact on the environment and has economic benefits.
Therefore, […] a Cohousing concept that incorporates Strategic Sustainable Development could offer a comprehensive plan for sustainable urban development.
Judith Stratmann, Laura Weiss Ferreiro & Rumy Narayan (in their masters degree thesis: ‘Towards Sustainability – Analysis of Collaborative Behaviour in Urban Cohousing’, School of Engineering, Blekinge Institute of Technology, Karlskrona, Sweden, 2013)
*****
<< Cohousing communities succeed at being sustainable because they achieve sustainability in several facets: environmental, social, and economic. Their architecture often includes green buildings, renewable energy systems, water conservation measures, sustainably harvested wood, and non- or low-toxic materials.
But just as important as the use of sustainable materials are the social aspects of cohousing: the placement of cohousing communities within existing neighborhoods, the sharing of resources, and the positive group education around sustainability.
This type of development brings social benefits – being close to friends and neighbors – as well as reduced consumption, all of which make cohousing a more sustainable lifestyle. As such, cohousing is a regional, national, and international model for sustainable community development at large. >>
Charles Durrett, cohousing architect, author (in: ‘Creating Cohousing, Building Sustainable Communities’, by Kathryn McCamant & Charles Durrett, 2011)
*****
<< Wat een verspilling is het als elk huishouden zijn eigen wasmachines en droogkast bezit, zijn stofzuiger, naaimachine, spinnewiel, wafelijzer, enz… Hoeveel klopboormachines heb je nodig in een groep, hoeveel vlakschuurmachines, bijtelsets, koevoeten, slijp-schijven, enz…
Met meerdere gezinnen kan je samen een kinderbadje, schommel en schuifaf delen, een pingpongtafel, schildersezel, volleybalnet, pottenbakkersschijf, enz… Ook tuingerief kan gedeeld worden, zoals een grasmaaier, kruiwagen, schoppen, harken, enz… Een gemeenschappelijke printer/copier, beamer, schotelantenne, enz… behoren tot de mogelijkheden. En zelfs gezelschapsspelen en boeken kan je samen gebruiken. >>
Luk Jonckheere, Samenhuizen voortrekker , bewoner Cohousing ‘La Grande Cense’ (in: ‘Samenhuizen en Ecologie‘, 2009)
*****
<< On n’avait pas défini de valeurs. Elles étaient implicites : partager, minimiser le recours à l’énergie, promouvoir le recyclage. Ça n’a pas été couché sur le papier. On s’efforce de le faire mais de façon individuelle. Ce n’est jamais des choses dont on discute au sein des réunions communes. Il y a le tri des poubelles : on essaye de rappeler les règles que la communauté de communes édicte en matière de recyclage.
Peut-être aurait-on dû préciser tout ça de façon plus écrite et demander aux gens de se conformer à ces valeurs ? >>
habitant d’un habitat participatif (dans: ‘Abécédaire de l’habitat participatif’, Éco Habitat Groupé, 2014)
*****
<< The factors that […] the creative communities have addressed is building social relations to act upon reducing consumption.
[…] it was identified that individual along with community actions have more opportunity to progress towards sustainability. The social value dominance and sometimes integrated with the environmental concerns […] have resulted [in] a more adaptive management and openness to make changes. Such examples can be found in Findhorn and Augustenborg community where community actions and changes are decided through participatory process.
Willingness to change is perhaps the most important feature of the creative community individuals. Association of willingness to change or make changes with social or biospheric values combined produce high benefits. >>
Shahzia Mohsin Khan, Environmental Sciences, Policy & Management, Lund University, Sweden (in his master thesis ‘Social Innovations in Creative Communities for Sustainable Consumption: is it promising?’, 2008)
*****
<< Cohousing is attractive to me precisely because it meets an immediate practical need for a rich social environment close to home while also satisfying a deeper need to be a global citizen, to somehow reconcile the awareness of ecological and social deterioration with the actions of my everyday life.
I feel that practically everything we do individually and collectively in our community is modeling a way of life that is more satisfying and sustainable than the resource-consuming lifestyles and practices in which most (North) Americans remain enmeshed. >>
Don Lindemann, resident of Berkeley Cohousing,US (from his article: “Coming Home”, Cohousing Journal, 1997)
*****
<< Ecologie heeft veel te maken met creativiteit. Onze maatschappij is zo geëvolueerd dat ze op elk probleem een pasklaar antwoord klaar heeft, maar deze oplossingen zijn vaak oppervlakkig en weinig duurzaam. Kiezen voor een ecologische levensstijl is niet altijd even makkelijk, dikwijls moet je tegenstrooms roeien, maar als je dat kan doen samen met andere mensen dan wordt het een stuk makkelijker. […]
Kiezen om ecologisch te gaan leven dringt diep binnen in je leven en doet je vaak stilstaan bij de manier waarop je je tijd invult. […] Vaak komt het erop neer om je tijd en energie op een andere manier in te zetten. Op een andere manier bezig zijn met voeding bijvoorbeeld. Of opnieuw de cycli te gaan beleven van water, voedsel en energie.
Ecologisch leven is in feite een continu bewustwordings- en zoekproces. […] Het is ook een zoektocht naar de juiste schaal. Niet te klein en niet te groot. Het goede midden lijkt ons dan ook eerder ‘lokaal’ te zijn, steeds met het ‘globale’ perspectief in het achterhoofd. >>
Leen, bewoner van ‘De Kaasdroger’, Boutersem, B (in: ‘Groeien in respect’, De Kaasdroger website, 2011)
*****
<< Living sustainably […] means balancing the economic, social and ecological, not just for current but also for future generations. This starting point is central to allow us to rethink our patterns of living in a broad, holistic way. It allowed us to open up the scope of the project from the outset and to reflect on how sustainability is achieved through our patterns of work, consumption, travel, eating, play and community life. What quickly becomes clear in any effort to seek greater sustainability is that it is deeply interconnected and holistic undertaking. Something as straightforward as a housing project is actually a complex metabolism. […] It works like an organic whole with attention needed for all parts. >>
Paul Chatterton, writer, researcher, campaigner, school of Geography, University of Leeds, co-founder cohousing LILAC (in: ‘Low Impact Living: A Field Guide to Ecological, Affordable Community Building’, 2015, UK)
*****
<< From the beginning of our project, I heard the phrase “infill development” used in reference to our prospective community at Prairie Hill. It made me think of using dirt to fill a hole, and though I was wrong about the dirt, I now realize that in a way we ARE filling in a hole, a hole in the network of housing and other buildings in the city.
Until recently, the 8 acres we bought several years ago were used for farming, even though they are surrounded by housing neighborhoods. Our development of this property for more housing is good for the city because it is not contributing to urban sprawl, something that cannot be sustained indefinitely.
Being an infill development is also good for us, the future occupants. For we have an easy connection to electricity, phone, sewer, water, and all those convenient amenities. Instead of bringing these services for miles to a rural setting, they are all right at our doorstep. >>
Nan Fawcett, living in Prairie Hill Cohousing, US (in: ‘Benefits of an Infill Development – More Progress on Prairie Hill’, Prairie Hill Cohousing blog, 2017)
*****
<< à Vauban, les voitures sont tenues éloignées des habitations. […] Quand elles circulent, c’est à vitesse réduite […]. Un parking collectif est proposé à l’entrée du quartier, et le reste du trajet s’effectue à vélo jusqu’aux maisons. Un système d’auto-partage est aussi proposé aux habitants. […] … le tram dessert le centre-ville en un quart d’heure et traverse le quartier de part en part.
A l’intérieur de Vauban, tout est à portée de vélo (ou les pieds) : l’école et les trois garderies pour enfants, le magasin biologique coopératif, les boutiques d’occasions pour enfants et mamans … Sans compter coiffeurs, médecins, kiné et tous les professionnels de la santé qui officient et habitent sur place.
Et cela change tout. Les petites ruelles entre les rang ées des maisons sont devenues des mini “aires de jeux pour enfants”. […]
Libérés du bruit, des émanations des pots d’échappement, du stress des embouteillages, des pertes de temps, du coût des voitures, et de l’espace accaparé par les automobiles et leurs équipements, les habitants de Vauban vivent déjà beaucoup plus légèrement … >>
Pascale d’Erm, journaliste, réalisatrice, auteur, F (dans : ‘Vivre ensemble autrement – Ecovillages, écoquartiers, habitat groupé, …’, 2009)
*****
<< The three ecovillages I visited [Columbia Ecovillage, Cully Grove Gardens Community, and Kailash Ecovillage] all have a keen interest in reducing their members’ ecological footprints while building social cohesion. They all make use of existing urban land use opportunities.
There has never been a time in human history where reducing our eco footprints and building social cohesion have been more important. These qualities are vital requisites of perhaps modern humanity’s greatest adventure, fitting in the natural world.
One can find allies, assets, and opportunities for this historic adventure just about anywhere. All over the country, a growing number of people are not only concluding the current mainstream economy and culture are not appropriate, but they are taking initiative to pioneer alternatives. >>
Jan Spencer, blogger for Mother Earth News, US (in: ‘Green and Resilient Neighborhoods: Portland, Oregon and Beyond’, Communities Magazine, 2017)
*****
<< In de ontwikkeling van wonen, werken en voorzieningen is de beleidsopgave in eerste instantie het aanboren van het potentieel voor ruimtelijke rendementsverhoging. Het verhogen van het ruimtelijk rendement vraagt een doordachte aanpak. […]
Innovatieve woonvormen zoals co-housing dragen bij tot een hoger rendement. We stimuleren dat woongelegenheden en de percelen waarop ze zich bevinden, levensloopbestendig worden ingericht en aanpasbaar zijn aan de dynamiek van de huidige gezinnen. Door maximaal in te zetten op de transformatie van de bestaande wijken en dorpen, worden nieuwe aantrekkelijke woongelegenheden voor meerdere doelgroepen gecreëerd, zonder bijkomende druk op de open ruimte te leggen. Bij iedere rendementsverhoging is er aandacht voor klimaatbestendigheid. >>
De Vlaamse Regering, B (in: ‘Witboek Beleidsplan Ruimte Vlaanderen’, 2016)
*****
Samenhuizen citaten 