<< Europe-wide policy changes linked to shrinking economies and populations as well as neo-liberal planning approaches have meant drastic cuts in public expenditures. The development and maintenance of social housing is weakened and increasingly people are not finding access to the housing qualities they seek. […]

Such ‘supply shortages’ are increasingly motivating people to work locally to meet their own needs with a diversity of co-housing types: self-organized, collaborative and community-oriented housing.

These projects are often ecologically innovative and constructive complements to social housing, contributing to a sustainable urban development.

A new ‘housing culture’ of citizen self-organisation is emerging. >>

Enkeleda Kadriu, Urban and Regional Planning, TU, & Michael Lafond id22 (in: ‘The end of social housing, the beginning of co-housing?’, 2011)

*****

<< Wanneer mensen geconfronteerd worden met de moeilijkheid om hun recht op een behoorlijke woning uit te oefenen, creëren sommigen die zelf. Ze kiezen (of zijn gedwongen te kiezen) voor een andere weg om een ‘thuis’ te bouwen die hen toelaat te wonen, zich te ontplooien, een gezinsleven te leiden, aan hun toekomst te werken.

Die alternatieve vormen van wonen zijn talrijk, net als de levenstrajecten en –projecten van hun bewoners. Sommigen installeren zich ver weg van verstedelijkte gebieden, in een caravan op een toeristisch domein. Anderen gaan op zoek naar de kieren van de stad en nemen hun intrek in leegstaande gebouwen. Nog anderen kiezen ervoor om zich te verenigen en hun voordeel te doen met de solidariteit van het groepswonen.

Naast deze alternatieve vormen van wonen op zich, ontwikkelen sommige mensen of organisaties alternatieve strategieën om toegang te verwerven tot een al dan niet klassieke woning, door die zelf te bouwen, collectief te sparen of via wooncoöperatieven. >>

Steunpunt tot Bestrijding van Armoede (uit: ‘Bestaansonzekerheid en Sociale Uitsluiting’, 2011’)

*****

<< The question must have gone through the collective consciousness of more than one cohousing group over the years: “Can we convince affordable housing developers to build affordable cohousing communities?” To the surprise of many cohousers, the answer is actually “yes.”

Affordable housing developers are in large part progressive-minded burning souls who want nothing more than to create tightly knit communities for those who […] struggle to find safe, dependable homes […].

Cohousing, therefore, is of natural interest to many affordable-housing developers. It offers a clear model for achieving many of their most persistent goals:

– the personal empowerment of residents

– the creation of supportive social networks

– the potential for cooperative self-management. >>

Brad Gunkel, Architect, McCamant & Durrett Architects (CoHousing Company) (in: Making cohousing affordable: Strategies and successes, part 2’, cohousing.org, 2007)

*****

<< Des groupes d’habitants ayant pour projet de garantir l’accessibilité financière ou de réinsérer des personnes en difficulté rentrent […] pleinement dans la mission sociale des organismes publics.

La constitution d’une demande groupée présente de plus l’avantage de responsabiliser les occupants et de limiter les dégradations subies, de réduire l’empreinte écologique grâce à des comportements vertueux, d’animer les résidences en créant des solidarités et permet enfin aux organismes de mieux coller aux spécificités de la demande et de s’adapter  aux parcours de vie  des occupants. >>

Maury Julien (in: ‘L’insertion de l’autopromotion collective dans les politiques de l’habitat’, Mémoire de Master ‘Maîtrise d’Ouvrage et Programmation Urbaine’, Université Paris Est, 2010)

*****

<< Wil een woongemeenschap […] open staan voor lagere en bescheiden inkomens, dan krijgt ze het extra moeilijk en wordt ondersteuning vanuit een breder samenwerkingsverband nuttig en zelfs noodzakelijk […]. Die verruiming slaat niet enkel op het aantal deelnemers, maar ook op verschillende functies die door een breed aantal stakeholders in dergelijk samenwerkingsverband kunnen gedragen worden. Zij versterkt de werking van de […] woongemeenschappen en creëert schaalvoordelen die bijdragen tot de financiële haalbaarheid, de professionalisering en het opschalen van initiatieven [in functie van betaalbaarheid]. De samenhang van deze verschillende functies en de interactie tussen de betrokken instellingen, organisaties en initiatieven maakt de sterkte uit van [dit samenwerkingsverband]. >>

Luk Jonckheere, voorzitter ‘Samenhuizen vzw’, bewoner cohousing ‘La Grande Cense’ & Trui Maes, voortrekker Samenhuizen, voortrekker CLT Vlaanderen (uit: ‘Zelfontwikkeling Gemeenschappelijk Wonen – betaalbaar samen huizen in zelfbeheer’, Samenhuizen v.z.w. & Cedubo v.z.w., met steun van het Europees Sociaal Fonds, 2013)

*****

<< In some CoHousing communities agreed mechanisms are in place to put limits or ‘ceilings’ to the prices at which individually ‘owned’ property is sold. This has been in order to prevent future property sales from spiraling to such heights within the property market that it deters or prevents would-be members from joining those communities.

One mechanism used is to limit the price rises to only nominal cost-of-living increase.

Another arrangement is to link property sales to a local index of property market levels, or to independent property evaluation (although this could a less reliable means of achieving the goal of keeping prices down to a level of cost that will be ‘affordable’ to people wishing to join a CoHousing community for what it is, and merely a pleasant place to reside).  >>

Martin Field, Senior Lecturer, University of Northampton, Social Sciences, UK (uit: ‘Thinking about CoHousing, 2005)