<< De nieuwe generatie ouderen is geboren tussen 1946 en 1954, de zogenoemde protestgeneratie of babyboomers. Zij hebben andere stijlvoorkeuren, waarden en opvattingen dan de huidige generatie ouderen.

Ze zijn:

– maatschappelijk betrokken en willen dat blijven

– gericht op zelfbeschikking

– mondig en actief.

De babyboomers hebben andere ideeën over de laatste fase in hun leven, al dan niet met een zorgvraag.

Bij hun opvattingen past geen patiëntconcept, maar een wellnessconcept. >>

Habion, Stichting huisvesting voor ouderen, NL (uit: Het nieuwe ouder worden, het nieuwe wonen’, 2007)

*****

<< Un homme ne devrait pas aborder la fin de sa vie les mains vides et solitaire.

Si la culture […] était pratique et vivante, si par elle, l’individu avait sur son environnement une prise qui s’accomplirait et se renouvellerait au cours des années, à tout âge, il serait un citoyen actif, utile.

S’il n’était pas atomisé dès l’enfance, clos et isolé parmi d’autres atomes, s’il participait à une vie collective, aussi quotidienne et essentielle que sa propre vie, il ne connaîtrait jamais l’exil. >>

Simone de Beauvoir, auteur, F

*****

<< When I see modern nuclear families in the US and in Europe with one father, one mother and one or two children I ask myself: Where are all the others? >>

Sobonfu Somé, spirituele denker, geboren in Burkina Faso, verhuisd naar de VS

*****

<< Woonzorg voor ouderen kan anders!

Ouderen die samen ‘op kot’ gaan, senioren die kiezen om een samenhuisproject op te zetten, kleine zorghuizen,… allerlei initiatieven groeien van onderuit.

In huis Perrekes, bijvoorbeeld, wonen dementerende ouderen niet in een voorziening met lange gangen, maar in een huis met een tuin. De trouwe viervoeter, de flodderpoes , de kanariepiet: ze zijn allemaal welkom en met behulp van het personeel koken de bewoners hun eigen potje.

Alleen, al deze initiatieven beantwoorden niet aan de bestaande normen. […]

Laten we vandaag nog stoppen met erkennen en bouwen van grootschalige WZC en de middelen heroriënteren naar kleinschalige en wijkgebonden zorghuizen. >>

Mieke Vogels, voormalig Agalev minister van Welzijn, politica Goen! (in “De Morgen”, febr 2017)

*****

<< Ik kan me niet voorstellen dat ik over zoveel jaar naar een rusthuis moet. Voor geen geld ter wereld.

Met onze voetbalploeg hebben we ooit de denkoefening gemaakt: waarom kopen we geen lap grond, ergens aan de kust, waar we ons eigen rusthuis bouwen?

We richten het volledig in op onze noden. Iedereen zijn eigen kotje. Jonge vrouwen die ons verzorgen. En een voetbalveld in het midden, zodat we niet te ver moeten lopen.

Dat hele plan was eigenlijk maar om te lachen, maar achteraf dacht ik: waarom niet? >>

Herman Van Molle, televisie presentator (interview Humo 2011)

*****

<< We moeten gaan naar gemengde sites die niet gedefinieerd zijn door de doelgroep, maar door de werkvorm. Ouder worden is immers geen probleem op zich […].

Op een gemengde site kan er dus ook plaats zijn voor andere zorgbehoevenden die er samen met ouderen kunnen rekenen op een concentratie van zorg en aanvullende diensten. […]

Bovendien moeten op zulke sites zelfs leeftijdsonafhankelijke ketens kunnen ontstaan. Men moet er kunnen wonen van 0 tot 99 jaar. Indien jonge gezinnen en ouderen samen op één site leven, kunnen zij elkaar immers diensten bewijzen. […] Dit model werkt echter enkel indien het collectief wordt gedragen.

Gemengde zorgsites kunnen ook een actieve rol spelen in het ontwikkelen van buurten door het organiseren van feesten, door volkstuintjes, het openhouden van een cafetaria, enz. >>

Geert Stroobant, Algemeen Directeur van Zorgdorpen (interview in Mediaplanet, 2016)