<< Projectontwikkelaars en particuliere eigenaars zijn belangrijke spelers in de Vlaamse woningbouw-productie. Steeds meer treden ook bewonersgroepen, coöperaties, … op als opdrachtgever. […]
Deze collectieve bouwprojecten bestaan uit drie basiselementen: de gemeenschappelijke eigendom van een gebouw en terreinen, het ontwerp in nauw overleg met de andere bewoners, en de mogelijkheid om meer bewust samen te leven. […]
In diverse Europese steden staan deze collectieve bouwprojecten garant voor een hoge kwaliteit van architectuur. De projecten geven telkens met een vernieuwend architecturaal concept antwoord op de woonwensen van de toekomstige bewoners, en op de specifieke kenmerken van de locatie.
Om de bewoners zo goed mogelijk te betrekken […] wordt ook veel aandacht besteed aan het ontwerpproces.>>
Peggy Totté, expert stedenbouw en ruimtelijke planning, verbonden aan het Departement Architectuur KUL, projectleider bij Architectuurwijzer (uit: ‘Dichter wonen / Collectief bouwen’, Architectuurwijzer vzw, 2017)
*****
<< Certains architectes du logement coopératif ou alternatif sont avant tout des architectes du logement collectif social (y compris logement pour étudiants, jeunes travailleurs, migrants, maisons de retraite, …) avec un souci manifeste de concilier qualité et budgets serrés, de tenir compte des perceptions et des pratiques des habitants.
Une deuxième filiation […] est celle du travail sur le projet urbain dans des dispositifs de concertation. Cela est très clair pour les architectes investis dans l’habitat autogéré ou participatif de la première génération (années 75-80).
La troisième filiation a […] est celle qui, selon un rapprochement auquel conduisent les écoquartiers, associe dispositifs coopératifs et intérêt pour les questions environnementales. >>
Biau Véronique & Bacqué Marie-Hélène, Ecole d’architecture , Université Paris-Nanterre (in: ‘Habitats alternatifs : Des projets négociés?‘, Paris, 2010)
*****
<< We co-designed our own homes and the entire neighbourhood. I often forget that.
There are not many groups who can say that they put so much time into thinking about, and laying out, the environment they will live in.
This member-led design process is central to cohousing, and it is one we took very seriously.
It was a long journey marked by a huge amount of learning and discussion. What we ultimately achieved was not perfect, but it is wonderful.
[…] the process was as important as the final product. It was a way of actually building our community as well as our homes.
Designing together meant that we all collectively owned the design process. […] We were taking back control of our neighbourhood brick by brick, or bale by bale! >>
Paul Chatterton, writer, researcher, campaigner, school of Geography, Univ of Leeds, co-founder cohousing LILAC (in: ‘Low Impact Living: A Field Guide to Ecological, Affordable Community Building’, 2015, UK)
*****
<< De 3G-woning of ‘driegeneratie-woning’ is een middelgrote, voor iedereen toegankelijke woning of wooneenheid die is ontworpen volgens de principes van het levenslang wonen en waarin drie volwassen generaties, die samen de levenscyclus belichamen, als solidaire eigenaars en bewoners bewust samenwonen.
Het 3G onderzoeksproject kadert in het groeiend besef van de nood aan densiteit op vlak van wonen […]. Naar aanleiding van de toenemende vergrijzing is het […] wenselijk om de verschillende woontypes aan te passen in plaats van massaal rusthuizen te bouwen.
Ook kan dit woontype een bijdrage leveren op maatschappelijke evoluties zoals vereenzaming, toename van aantal kleine gezinnen en alleenstaanden, enz… De architectuur speelt daarin een eigen belangrijke, opbouwende rol. >>
onderzoeksgroep DAAD (Democratie en Architectuur / Architecture and Democracy), Provinciale Hogeschool Limburg (uit: Architecture Workroom Brussels, i.o.v. Vlaams Bouwmeester, ‘Naar een visionaire woningbouw, Kansen en opgaven voor een trendbreuk in de Vlaamse woonproductie – Eindrapport’, 2012)
*****
<< …two subtly different kinds of utopian impulse. One is paternalistic, the other democratic. […]
In New Urbanism, the vision flows from the landowners and the architects; in cohousing, it flows from collaboration between the group who will live in the community and the architects. The power to realize these visions lies in financial resources and influence. […] [New Urbanism] provides designed spaces in which residents can begin their “greener” lives.
[Cohousing] requires residents to contemplate the design themselves.
Both appear to have efficacy, but cohousing, although it represents the longer and harder road, produces more robust communities in which residents own the vision and the process that shape their greener lives. >>
Lucy Sargisson, Professor, dept. of Law & Social Sciences, Nottingham Univ., UK (uit: ’Utopianism in the Architecture of New Urbanism and Cohousing’, 2014)
*****
<< Particuliere initiatiefnemers [van kleinschalig zorgwonen] worden gedreven door hun ambitie iets moois neer te zetten dat beantwoordt aan de wensen en behoeften van de doelgroep.
De vorm, uitstraling en functionaliteit van het gebouw is daarom van grote waarde.
Het slimste wat een woningcorporatie kan doen, is het ontwerptraject in te gaan met een architect die de doelgroep door en door kent en zich serieus verdiept in hun wensen.
Ook blijkt er bij architecten nog wel eens openbare kennis over het bouwen voor de specifieke doelgroepen ongebruikt op de plank te blijven liggen; een moderne variant van het wiel opnieuw uitvinden… >>
Henk Nouws, cultureel antropoloog, ‘Ruimte voor zorg’ (in: ‘Een spannend huwelijk, De verbintenis van gemeenten, woningcorporaties, zorgaanbieders met particuliere initiatieven kleinschalig wonen’, Aedes-Actiz & Provincie Utrecht, 2011)
Samenhuizen citaten 